Recensie Volkskrant 2 sept. 2005

 

<< home

<< terug

 

Nieuw Nederlands prentenboekentalent

De geschiedenis van poep en pies. Een populair peuteronderwerp waarover al vele boeken volgeschreven zijn. Daar nog iets aan kunnen toevoegen is hét kenmerk van echt talent. Milja Praagman moet dus wel goed zijn. Deze jonge illustrator en animator onder meer voor Sesamstraat, heeft net haar eerste prentenboek uitgebracht: Meneer Po. Meneer Po is een keurig konijn dat op een ochtend zijn bril niet kan vinden en als gevolg daarvan met een po op zijn hoofd naar zijn werk gaat. Het boek is net zo eigenaardig keurig als meneer Po. Praagman brengt haar verhaal aangenaam droog en zonder enig effectbejag. Ook al doet de halve bosbevolking zijn behoefte op het nieuwe hoofddeksel van het bijziende konijn, nergens wordt de humor goedkoop en dat heeft alles te maken met de doordachte en uitgebalanceerde tekenstijl van Praagman. Met dikke potloodlijnen creëert zij op een knappe manier een sfeertje dat zich het best laat vergelijken met dat van de al tweemaal met een zilveren penseel bekroonde Kitty Crowther. Praagmans prenten ogen echter een stuk prettiger. Haar tekenwerk houdt het midden tussen een kindertekening en een fijn primitief kunstwerk. Het is licht vervreemdend zonder krampachtig anders te willen zijn. Kortom: het is kunst die niet ten onder gaat aan een molensteen van pretenties. Mocht de penselenjury volgend jaar eens wat jongs en fris willen bekronen: laat ze dan maar eens goed naar dit boek kijken.

Pjotr van Lenteren